Ruznâme

Hıddırellezdi, hatırlıyorum

Umutlar ateşle harlanıyordu

Gül gölgesinde annelerin düşleri

Hızır ve İlyas'ı bekliyordu

Vakit sehere yakın (ki Hızır’a da yakındır)

Bir divâne namaza hazırlanıyordu

Dudağında bildik mısralar

Yüreğinde tanıdık acılar vardı.

Kalmış aklımda bir şairin (Lütfi Şehsuvaroğlu) şu sözü:

"Sevmek yolu bir çıkmaz sokağa varır işte"

Gülce dedi şair.

O gün bugündür gülce diyorum ben de sana.

Ki gülce ilminin mütehassısı sayılırım artık.

Bütün şizofrenik iç konuşmalarıma gülce ile başlıyor

Başka da bir kelâm etmiyorum.

(Fazla konuşmuyorum bu aralar.)

(Gülce Üzerine Bir Tecrübe-i Kalemîye Muharriri)